Yıllar geçse de Akira Toriyama’nın Dragon Ball serisi, anime tarihinin en ikonik karakterlerini bizlere sunmaya devam ediyor. Goku ve Vegeta gibi isimler hâlâ aktif olarak dövüş sahnelerinin tozunu attırsa da bazı karakterlerin yolculuğu çoktan nihayete erdi.
Dragon Ball, doyurucu finallere sahip pek çok unutulmaz karaktere ev sahipliği yapıyor; ancak Büyükbaba Gohan gibi göz yaşartan bir vedaya sahip olanların yanında, hikâyesi çok daha görkemli bir sonu hak eden isimler de var.
Chiaotzu: Orijinal Seriden Sonra Unutulup Giden Bir Figüran
Tarihin en uzun soluklu anime serilerinden birinde bazı karakterlerin zamanla önemini yitirmesi şaşırtıcı değil. Yine de, orijinal serinin sevilen isimleri arasında Chiaotzu kadar “hakkı yenen” çok az karakter vardır.
Başlangıçta Usta Shen’in Vinç Okulu’nun (Crane School) bir öğrencisi olarak tanıtılan Chiaotzu, ilk Dragon Ball serisinin vazgeçilmez bir parçasıydı. Ancak Saiyan Arc’ı geldiğinde, Akira Toriyama bu ufak tefek karakteri artık Tien’in “yancısı” olmaktan öte bir yere konumlandırmayı bırakmış gibi görünüyordu.
Chiaotzu hiçbir zaman Krillin veya Yamcha kadar kilit bir yardımcı karakter olmadı; ancak Yajirobe ve Oolong gibi tamamen saha dışına itilmeyi de hak etmedi. Onlarca yıllık dövüş sanatları tecrübesine sahip olan ve Ginyu Gücü üyelerini alt edebilecek kadar güçlenen bir karakterin hikâyesinin, sadece üç gözlü dostunun yanında havada asılı kalarak bitmesi biraz absürt kaçıyor.
Kaptan Ginyu: Tekrarlayan Esprilere Kurban Giden Potansiyel
Z Savaşçıları Namek Gezegeni’ne ayak bastığında, Dragon Ball Z için yepyeni bir sayfa açılmıştı. Frieza’nın ordusu, özellikle de Ginyu Gücü’nün (Ginyu Force) ezici gücüyle serideki güç dengelerini bambaşka bir seviyeye taşıdı. Grubun lideri olan Kaptan Ginyu ise ekibin en güçlüsüydü.
Ginyu’nun “Vücut Değiştirme” tekniği onu her rakip için büyük bir tehdit haline getiriyordu ve karakteri grubun geri kalanından çok daha karizmatikti. Maalesef Goku ile kapıştıktan sonra tüm o potansiyeli bir kenara itildi ve Dragon Ball Super’in Resurrection ‘F’ arc’ındaki ani dönüşüne kadar sadece bir mizah unsuru olarak kullanıldı.
Namek Arc’ı boyunca Bulma ve bir kurbağa ile vücut değiştirme karmaşasına hapsolması zaten hayal kırıklığıydı; Super serisindeki dönüşünün de beklentilerin çok altında kalması, Ginyu’nun hikâye arc’ını serinin en sönük kalan kısımlarından biri haline getirdi.
Gelecekteki Trunks: Dragon Ball Super’in En Büyük Hatalarından Biri
Dragon Ball Z’nin Android Arc’ında tanıtılan karakterler arasında hayranların en çok bağ kurduğu isim şüphesiz Gelecekteki Trunks’tır (Future Trunks). Vegeta ve Bulma’nın oğlunun tasarımı, trajik geçmişi ve babasıyla olan ilişkisi serinin zirve noktalarıydı. Perfect Cell’i tek başına yenememiş olsa da kendi zaman çizelgesine düzen getirecek kadar güçlenmişti.
Aslında Android Arc’ının sonundaki vedası, karakteri için kusursuz bir final gibi hissettiriyordu. Gohan’ın sınırlarını zorlamasında kilit rol oynamış, babasıyla yakınlaşmış ve ailesini katleden Androidleri yenecek güce ulaşarak evine dönmüştü. Bu yüzden Dragon Ball Super’in onu tekrar hikâyeye dahil etmesi oldukça kafa karıştırıcıydı.
Üstelik Super’deki tasarımı orijinal serideki karizmasından çok uzaktı ve içine itildiği Zamasu hikâyesi, Android Arc’ı kadar etkileyici değildi. Zamasu’nun yarattığı yıkımın Trunks’tan ziyade serinin “tanrısal” kadrosuyla ilgili olması ve Trunks’ın bu arkta kazandığı (mantık sınırlarını zorlayan) güç artışı, bu efsanevi karakterin mirasına gölge düşürdü.
Nail: Kadroda Kalması Gereken Tek Namekli Savaşçıydı
Namek yolculuğu tartışmasız Dragon Ball Z’nin en iyi dönemidir, ancak bu destanda genellikle Namek kültürünün nasıl genişletildiği göz ardı edilir. Kami, Piccolo ve Dende’nin Z Savaşçıları için önemi ortadayken; Toriyama’nın onların ana dünyasını ziyaret edip Nail gibi savaşçıları tanıtması harika bir karardı.
Namek’in yegâne savaşçısı olarak Nail, Frieza’nın en güçlü askerlerine kafa tutabilecek kapasitedeydi. Ne yazık ki gerçek gücünü tam olarak sergileyemeden Frieza tarafından alt edildi ve gücünü Piccolo’ya devretmek için onunla füzyon (birleşme) gerçekleştirdi. Bu durum Piccolo için devasa bir güç artışı sağlasa da Nail’in kendi hikâyesinin yarım kalmasına neden oldu.
Piccolo’nun Android Arc’ında Kami ile birleşmesi çok büyük bir olay gibi işlenirken, Nail ile olan birleşmesi çok daha yüzeysel kaldı. Nail, Piccolo için sadece “ayaklı bir güç takviyesi” haline geldi. Oysa böylesine potansiyelli bir Namekli savaşçı, bu kadar erken harcanmayı hak etmiyordu.
Gohan: Asla Kendisinden Beklenen O Koltuğa Oturamadı
Pek çok hayran için Dragon Ball, her zaman Goku’nun hikâyesi kalacaktır. Ancak Dragon Ball Z’yi dikkatli izleyen herkes, serinin büyük bir kısmının Gohan’ı “Dünya’nın yeni koruyucusu” olarak hazırladığını görebilir. Raditz dövüşündeki ham potansiyelinden başlayarak Namek ve Android arklarındaki kırılma anlarına kadar her şey Gohan’ın yükselişine işaret ediyordu. Ancak serinin sonunda Gohan, babasının gölgesinde kalmaktan (hatta üçüncü plana atılmaktan) kurtulamadı.
Perfect Cell’i yendikten sonra Gohan, Dünya’nın koruyucusu rolünü devralmak yerine normal bir dünyalı gibi yaşamayı seçti; okulu bitirdi, aşık oldu ve aile kurdu. Elbette bu yaşam tarzında yanlış bir şey yok; ancak hikâye anlatıcılığı açısından bakıldığında, Cell Oyunları sırasında evrildiği noktadan çok uzak bir finaldi. Çocukluğu boyunca dünyayı yok edebilecek tehditlerle savaşmış birinin “dövüşmekle olan git-gelli ilişkisi”, içsel bir çatışmadan ziyade kurgusal bir zorlama gibi hissettiriyor.
Neyse ki Dragon Ball Super, Gohan’a Beast (Canavar) dönüşümünü vererek onu yeniden Ultra İçgüdü Goku ile aynı ligine taşıdı ve ona olan borcunu bir nebze olsun ödedi. Yine de Gohan’ın karakterine yıllar içinde verilen zararı tamamen onarmak ve ona hak ettiği o görkemli sonu vermek için bundan çok daha fazlası gerekiyor.
